Tekst: Erik & Marcel
Foto’s: Erik, zie hier
Route: zie hier
Dit jaar de andere kant op, was het vorige jaar naar Ierland, nu naar Roemenië. Het idee is om geen snelweg te nemen, dit is bijna gelukt behalve om Nederland uit te komen en een klein stukje in Hongarije.
We zijn vertrokken met een kille en soms natte rit. Dit jaar ben ik niet op de vertrouwde Pan maar op mijn glimmende GS. Wel even wennen aan een ander zadel en rijwind. We komen ’s middags aan in de jeugdherberg in Kassel. Na een warme douche voelen we ons een stuk beter.
In het voormalige Oost-Duitsland, zijn er veel dorpjes met prachtige kerktorens. In Altenburg overnachten we in een suffig hotel, gelukkig is de douche warm, het bed schoon en een Chinees restaurant om de hoek.
Gisteren een geweldig buffet bij de Chinees. Vandaag met een zonnetje vertrokken maar die was snel weg. Met de benodigde omleidingen hebben we genoten van de route, lekkere bochtige wegen. Om 12.00 uur stonden we op de grens naar Tsjechië. Nu midden in Praag in een in het land van de pils, dus dat moeten we proeven.
We zijn in Slowakije aangekomen, in Holic, net over de grens. Het was een avontuurlijke dag van 304 KM die heel zonnig begon en wat koeler eindigde. We hebben bijna de hele ochtend op een B weg gereden die snelweg aspiraties had. Vrij breed en een uitnodiging om heel hard te rijden ondanks de 90 maximum. Dus heel erg opletten. Voor Brno moesten we even een rondje offroad rijden om een wegblokkade te omzeilen. Dat was mogelijk omdat Erik nu ook een BMW heeft, een no-go voor een Pan European maar die GS, top!! Het was echt offroad, stenen, modderpoelen en diepe geulen. Maar de BMW’s deden hun werk goed. Toch ook eens lekker om te doen. Tussendoor nog wel leuke weggetjes gereden. Nu in Holic in een appartement maar niet koken hè… wel verplicht voetbal kijken…
Vandaag begon zo veel belovend qua weer, blauwe lucht met zon, en dat om 8.30 uur vertrokken. Later hadden we mooi zicht op heuvels met zeer laag hangende bewolking. Daar viel ook het nodige uit. De wegen zijn over het algemeen goed, af en toe een slecht stuk. Het concept “umleitung” kennen ze niet, maar goed, we hebben de Garmin. De route was niet spannend, een paar leuke stukjes door de bossen en heuvels, maar vooral de grote wegen moeten volgen (naast de snelwegen).
Aangekomen in Lucenec of Filakovo, heel veel plaatsen hebben dubbele naam dus dat zoeken we nog uit hoe dat zit.
Vandaag een stevige rit van Slowakije, door Hongarije naar Satu Mare in Roemenië. Roemenië, we zijn er dus kunnen we terug 😀.
Vanochtend begon het in de regen maar die was snel verdwenen en het werd alleen maar beter. Even door Hongarije wat nog een verrassing was dat ook motoren een e-vignet moeten hebben, dat was snel geregeld en binnen de tijd om geen boete te krijgen.
Hongarije ziet qua wegen er een stuk beter uit dan afgelopen dagen, mooie gebouwen en veel is opgeknapt en over het algemeen prima wegen. Wel heel veel vrachtverkeer, omdat de wegen naar Roemenië beperkt zijn. Het was veel recht toe recht aan rijden niet zo spannend. Satu Mare is leuk maar helaas weinig terrasjes en vooral veel junkfood, dus dat wordt sushi vanavond.
Het hotel heeft een achterlijke grote kamer met een toegangsdeur die kan wedijveren met een kluis.
Vanochtend hebben we ons verslapen, er is een uur verschil met de tijd thuis!
We zijn via het noorden gegaan, Mara mures. Daar ligt namelijk het vrolijke kerkhof en zou het wat oudere Roemenië moeten zijn. Dat laatste viel een beetje tegen. Je komt alles door elkaar tegen, oude houten huisjes, compleet vervallen, met mozaïek, moderne betonblokken. Wel veel oude kerken. We reden vlak langs de Oekraïense grens en we hebben er overheen gestapt (denken we). Nog wel grappig dat we een Franse motorrijder hebben gesproken bij het vrolijke kerkhof. Dat was dezelfde motorrijder die we gisteren nog in Hongarije tegenkwamen. Hij is enkele maanden onderweg. Uiteindelijk was het een hele mooie rit. We hebben 3 mooie passen gereden met prachtige bochtjes. Echt heerlijk. En de hele dag 25 graden en zonnig. Al met al een geslaagde dag die we eindigen in Dej.
Nat, Nat, Nat, Nat. Kortom een regenachtige dag.
Geen leuke rit vandaag. In de ochtend moesten we de verbindingsweg volgen met vrachtverkeer en in de middag regende het. Met als toetje een verkeersinfarct in Sibiu. Ver voor en door de hele stad stond het muurvast. We zijn er tussendoor gelaveerd en over de fietspaden om er weg te kunnen komen.
Tussendoor nog wel een stuk droog door de heuvels gereden, dat was het positieve van vandaag. Onderweg kregen we nog een beer-allarm.
Nu in een nature family resort met buitenzwembad en een groep nerds die allemaal druk achter hun laptop bezig zijn.
Op de kamer hebben we de verwarming op de hoogste stand gezet om de handschoenen te drogen, tijd geleden dat we het zo nat hebben gehad, gelukkig maakt een warme douche en een lokaal biertje veel goed.
Bij de koffiepauze heeft Marcel nog even een duikeling gemaakt bij het indraaien van een pankeerplaats, niets gebroken, alleen zijn ego.
Even een tussenstop in Bran bij de bekende Graaf Vlad Tepes (ofwel Dracula), leuk kasteeltje maar die toeristen…
Daarna de Branpas qua wegdek top, maar niet zo spectaculair. Geen bord of andere vermelding dus opeens reden we weer naar beneden waar het wegdek een stuk minder prettig was.
Door te vele regen van gisteren, hadden we de route voor vandaag ingekort. Best vroeg aangekomen in Curtea de Argeș, wat niet zo erg is na 10 dagen onderweg en het herplannen van de route voor morgen. Zal zeker lukken straks met een biertje erbij.
Wow, wat een dag vandaag, bijna volledig passen. Vanaf Curtuea de Arges de Transalpina pas, weer-ga-loos. Officieel nog niet open, maar we konden hem gewoon rijden. Hij bleef maar gaan. In het eerste deel hadden we wel enkele kilometers klei en stenen, kortom er was geen asfaltweg meer, maar dat mocht de pret niet drukken. Ook nog prachtig weer, het kon niet beter. De mooiste rit van de route. Nu aangekomen in Orasti in een avonturenpark Arsenal vol met oude militaire zooi, tanks, vliegtuigen en afweersysteem. Wij concentreren ons op de route van morgen en het koude biertje.
Vandaag in het kort: kaarsrechte wegen en warm, 31 klein nulletje C.
Gisteren werd ik geattendeerd door een Hongaar dat m’n koelvloeistof onder het minimum stond, dus vandaag bij het tanken een fles gekocht en niveau bijgevuld. Wel zo prettig met dit warme weer en de Alpen in het vooruitzicht.
Terwijl Marcel met hoofdpijn op bed ligt geniet ik alvast van een biertje.
We hebben nu wel met de 2de ‘jetlag ‘ te maken en zijn nu weer in de west Europese tijdzone, duidelijk op de terugweg. Roemenië was:
geen romantisch beeld van een bos met schattige dorpjes en zo, nee, het zijn drukke wegen met opdringerige chauffeurs die je altijd willen inhalen op de meest onmogelijke momenten, ook al heeft het geen zin. De kunst is de juiste binnenwegen te vinden en de passen, maar je moet over de verbindingswegen om er te komen.
Is het een aanrader? Alleen als je de rij-ervaring hebt en het avontuur wil, anders niet doen.
We overnachten in een Bauerresort nu geen militaire zooi maar beestjes, paarden en geiten enz.
Vandaag een tropenrooster, vóór 8.00 uur vertrokken om de warmte voor te zijn, dan is het wat koeler, 25 graden …
Met een kleine omweg geluncht aan het Balatonmeer, erg verleidelijk om even een verkoelende duik te nemen maar om daarna weer in het pak te hijsen…
Aangekomen in Gyvor, het hotel is een grote tegenvaller. Het restaurant is gesloten en in de omgeving is er weinig mogelijk, 2e pinksterdag. Op loopafstand is er een Vietnamees restaurant dat gelukkig wel open is.
Eerst nog een klein stukje Slowakije in, hoekje van Bratislava meegepakt en toen richting Wenen. Boven Wenen langs (niet doorheen…) en door naar Sandl. Geen spannende route, gewoon lekker gereden, en het was weer flink warm.
Onderweg de ruïne Ligtenfels gezien aan een Stausee. We zijn de Donau overgestoken en het kilometers parallel gereden zonder verder zicht op de rivier.
Aangekomen in Sandl wat boodschapjes gedaan en geïnstalleerd in de Viehberghutte, een skihut, ohne schnee! Pasta Bolognese gemaakt, en even afkoelen.
De rit was heel leuk, door het Bayerischen wald, stukje langs de Donau, maar we hebben dan ook de avonturen 3-stand gekozen. Dus van de B-wegen af. Lekker door de heuvels en bossen en om 8 uur al vertrokken. Prima dag. We zitten in een appartement van de Yokoso-groepmet in Kallmunz, 2 slaapkamers vlak onder een ruïne/kasteel, jammer dat de buren aan het verbouwen zijn, er staat een hijskraan in de tuin. Gegeten bij Zum Burstenbinder. Daar hebben we wild-strudel gegeten. Vlees in een rol en een hoop sla. Helemaal goed. Terug bij het appartement nog een expresso en een chocokoekje (met mes eerst lossnijden). Het was nog steeds erg warm, 33 graden, maar in de heuvels en tussen de bossen is prima te rijden. Vooral als je niet achter vrachtwagens hoeft te hangen.
Gelukkig vanmorgen 15 graden en het werd max 28 graden. Perfect rijweer. Vanaf Naabblick in Kallmunz naar Landhotel Reith in Kunzell. Prima wegen en af en toe wat ‘umleitungen’. Een route over het spreekwoordelijke platteland, door veel dorpjes heuvel op en af.
Een bewogen dag.
Vroeg vertrokken en eerst getankt. Direct al leuke kriengel weggetjes. Na het omzeilen van de zoveelste wegversperring werd ik van de motor gereden door Marcel. Ik wilde rechtsaf maar zag opeens een vrachtwagen aankomen en stopte. Dit had hij niet door en reed tegen mijn linker koffer. Gevolg was dat we beide zijn gevallen waarbij de ophanging van de koffer gescheurd was, beetje olie op de weg én ik pijn in mijn schouder heb.
Binnen een kwartier stond de brandweer, ambulance én politie om ons heen.
Mijn motor begon te praten, dat was de SOS van BMW. (dat werkt dus)
Na minimaal 25 keer uitgelegd te hebben dat ik niets mankeerde en gegevens opgegeven te hebben mochten we weg, gelukkig is er geen boete voor het veroorzaken van een ongeluk uitgeschreven!
Gelukkig was één van de vrijwillige brandweer ook werkzaam als monteur in de garage aan de overkant van de weg. Hij heeft de koffer gerepareerd met glasfiber en epoxy.
Na dit avontuur hebben we de route aangepast en doorgereden naar onze Oase.
Tijdens het avondeten werden we verrast door een hoosbui en onweer, waardoor we naar binnen zijn gevlucht.
We zijn weer veilig thuis vanaf Versmold. Een rit van bijna 4800 Km.